تمام دروغ ها رو راست مي گم!
نوستالوژي هاي کيميايي! نوستالوژي هاي زمان هايي که بوده ام و زمان هايي که نبوده ام. ديالوگ هايي را که نگفته ام.رفاقت هايي را که نکرده ام.هرچه هست مرور خاطره هاست. چه کسي به جز کيميايي مي تواند چنين جمله ايي را در دهان هنرپيشه اش بگذارد که بگويد: تمام دروغ ها رو راست مي گم! محاکمه در خيابان تصويري شفاف از نگاه اجتماعي مسعود کيميايي است که اين روزها روي پرده سينماها است.رئاليسم معاصر مسعود کيميايي تلخ، بي رحمانه و عذاب آور است. فيلمي خياباني وبه روز است. نشانه ها و کدهايي به مخاطبش مي دهد که مختصات جامعه امروز و مناسبات آن را براي بيننده روشن مي کند اما حس و حال فيلم هاي خياباني دهه 50 را دارد، فيلمي اجتماعي درباره رفاقت مردانه و خيانت که موسيقي و فضاسازي آن متاثر از فيلم هاي قبلي کيميايي است. داستان له کردن جنس زن، داستان مرام و رفيق، بحث غيرت و نماد چاقو و سياه و سفيد کردن فيلم و رگ گردن هاي متورم، درگيري ها و کتک کاري ها، چهره هاي زخم خورده و ...