سیب انتظار

 

 

زمان

زمان

سیب انتظار را

به خورد من فشار می دهد

وقوع زلزله در تهران قطعي است

احمدی نژاد از مردم خواست لوازم امدادي اوليه تهيه و در مراكز امني در محيط زندگي و كار خود قرار دهند...اگر زلزله رخ دهد از فيروزكوه تا نظر‌آباد آسيب مي‌بيند و ابعاد آن گسترده خواهد بود.او با تاكيد بر لزوم جدي گرفتن بروز زلزله در تهران گفت: زمان وقوع زلزله مشخص نيست؛ اما شرايط طبيعي نشان مي‌دهد كه وقوع زلزله در تهران قطعي است. در حال حاضر 13 ميليون و 700 هزار نفر در استان تهران هستند كه از اين جمعيت قريب 8 ميليون نفر در شهر تهران سكونت دارند و اگر حادثه‌اي رخ دهد خسارت‌بار خواهد بود. اگر حادثه‌اي در تهران رخ دهد دسترسي به نقاط حادثه ديده دشوار مي‌شود و شبكه‌هاي آب، برق و گاز قطع مي‌شود و حتي شايد نتوانيم به موقع وارد عرصه تصميم‌گيري و حوزه ماموريت خود شويم...

ادامه مطلب

عکس قدیمی معروفترین فیلمسازان ایرانی در کنار هم

 

در این عکس که به نظر می آید مربوط به اواخر دهه 1360 باشد، از راست به چپ داریوش مهرجویی، علی افصحی( روحانی که در اواخر دهه 60 و اوایل 70 در مجامع سینمایی زیاد رفت و آمد داشت)، بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی، ناصر تقوایی، مرحوم علی حاتمی و امیر حسین شریفی(تهیه کننده آثاری چون هور در آتش، پری، اشک سرما و ضیافت) دیده می شوند.

 پايان ماجراي مونوريل تهران

 

 

کی این تمام شدن ها، تمام می شود؟

مثل همیشه. مثل هر سال. پایان روزها. خسته می شوی. از کارها. از حرف ها. از نگاه ها. در حسرت روزهای سکوت. روزهای خاموشی. روزهای فراموشی. فراموشی خستگی ها. فراموشی بغض ها. فراموشی عمری که بیهوده رفته.  تویی که مانده ای. تویی که تمام می شوی. تمام می شوی. تمام تمام. هر سال تمام می شوی.و کی این تمام شدن ها، تمام می شود؟

 تمام من،مبارزه است

 تمام نا کجای من یه جا دلش شکسته است

 یه جا میان این زمین و آسمان رها شده

 تمام ناتمام من

تمام ناتمام من

 

آغاز شمارش معکوس

بعد از ۳ سال خواهرزاده عزیزم میاد به ما سر بزنه.از وقتی شنیدم  هفته دیگه میاد ایران ،زمان به سختی می گذره...

تا تو باز آیی

طاقت من، پیر خواهد شد

 

فرشته ی نازنینم

 جهان چنان بی رحم بود

 و نگفتنی

 که هیچ درنگ نکرد

  تا چشمانت را به دنیای پلشتی ها باز کنی

 عزیز دلم

 باران

 در کفش هاي خالي تو

 می بارد

 و تو مثل فرشته ها به ما سر می زنی

 بی آنکه بدانی

 یک دنیا منتظر آمدنت بود

 

 

اعتراض شدید خبرنگاران در اختتامیه فجر

 

 

 

 

مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر به دلیل اختصاص نیافتن جایگاهی ویژه به خبرنگاران با حواشی بسیار آغاز شد. خبرنگاران در اعتراض به برخورد غیرحرفه‌ای با آنان در راهروی سالن همایش‌های برج میلاد تجمع کردند و نارضایتی خود را به وضعیت موجود نشان دادند.دقایقی بعد از تجمع خبرنگاران یکی از مسئولان ستاد برگزاری جشنواره در کنار آنان حاضر شد و اعلام کرد می‌توانند برنامه را از طریق تلویزیون موجود در راهرو پوشش دهند. این شیوه برخورد با خبرنگاران اعتراض مجدد آنان را به همراه داشت.از عجایب است این نوع برخوردها در چنین مراسمی که نام بین المللی را یدک می کشد. خبرنگاران رسانه‌ها پشت در سالن ماندند و با برخورد ماموران به لابی برج میلاد محل برگزاری مراسم اختتامیه هدایت شدند تا از پرده‌های نمایش مدار بسته مراسم را گزارش کنند.این مساله با اعتراض شدید خبرنگاران و اصحاب رسانه مواجه شد تا حدی که برخی از آنان تهدید به تحریم خبری مراسم کرده‌اند.یک پست قبل از این در مورد بازدید اختصاصی خبرنگاران که شهردار تهران برای افتتاح تونل توحید ترتیب داده بود نوشتم. اما آن کجا و این کجا؟؟؟واقعا حرمت خبرنگار کی قرار است به رسمیت شناخته شود؟؟؟

 

 اعتياد، بلاي قرن بيست ويکم

 

بعضي اوقات لازم است توقفي شود...

 

موازي کاري براي مبارزه

 

 تاثير اعتياد زنان بر بنيان هاي خانواده

 

بازدید خبرنگاران از تونل توحید

بیش از 100 نفر از خبرنگاران رسانه های جمعی از بزرگترین طرح عمرانی تاریخ مدیریت شهری کشور بازدید کردند. گزارش تصو یری در ادامه مطلب آمده است...

ادامه مطلب

و دوباره ...

 

 

تهران بوی جشنواره نمی دهد

 جشنواره فیلم فجر به میانه را رسیده ، اما تهران بوی جشنواره نمی دهد

جشنواره فیلم فجر امسال کاخ نشین شده، اما تهران بوی جشنواره نمی دهد

برج میلاد کاربرد جشنواره ایی برای سینما ندارد،حداقل برای خبرنگارانی که 10 روز درآن مثل قلعه گرفتار شده اند و برای رفت و آمد در جشنواره ایی که در حاشیه بزرگراه برپاست  مدام در ترافیک تهران گیر می کنند، انتخاب مناسبی نبود.جشنواره امسال ، جشنواره فیلمهای توقیفی است.اگرچه سال گذشته نیز جشنواره فجر آثار قابل توجه زیادی نداشت، اما همچنان نمایش درباره الی در سینمای مطبوعات فراموش نشدنی است . امسال برج میلاد تبدیل شده به نمایش موقت یکسری فیلم های توقیفی که هر شب هم به مناظره میان فیلمسازان و منتقدان  تا پاسی از شب ادامه می یابد. دیگر نه از ان فضای نوستالوژی سینمای مطبوعات خبری است نه از نقدو بررسی فیلم های کارگردانان شاخص آن.هوا بوی جشنواره نمی دهد !!!

 

این روزهای تنهایی من . . .

به باران گفته ام هر وقت آمد

 کوک ساعت را تنظیم کند

وقتی خوابی

 بیدارم کند

سراب

 از آن زمان که آرزو        چو نقشی از سراب شد

تمام جستجوی دل            سوال بی جواب شد

نرفته کام تشنه ای            به جستجوی چشمه ها

خطوط نقش زندگی          چو نقشه ای بر آّب شد

چه سینه سوز آه ها          که خفته بر لبان ما

هزار گفتنی به لب            اسیر پیچ و تاب شد

نه شور عارفانه ای          نه شوق شاعرانه ای

نه فرصت شکایتی          نه قصه و روایتی

تمام جلوه های جان         چو آرزو به خواب شد

نگاه منتظر به در           نشست و عمر شد به سر

نیامده به خود دگر           که دوره شباب شد